gecenin icinden çöp kamyonları
alır gider yalnizlığını kalbimin
bir boşluk kalan geride
ağır... derin...
yaşamın gittiği yere dek
umutlarım kalır havada
asılı ağustos böceklerinin şarkısında
notalar karışırken hüznüme
eriyip gider aşkım
gecenin haylaz ışıklarında
rüyalarım süsler
kadife giysisini gecenin
ve ay gizler kendini yüreüğimin en kuytusunda
gümüşe keser bedenim
başımda yıldızlardan bir taç
tanrıçalar diyarında gezerim
deniz gündoğdu
Ankara – 24-04-2000 02:00
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder